Začetnici seoskog turizma zapravo su bili sami turisti koji su u poslednjoj četvrtini prošlog veka počeli tražiti mesta za odmor koja će im ponuditi više mira i prirodnosti nego što su to mogle atraktivne destinacije. Sami domaćini sa sela odgovorili su na ovu spontanu potrebu i počeli svoje domove pretvarati u ugostiteljske objekte.
Srbija za sada ima ne naročito bogato, ali kvalitetno jezgro seoskog turizma. Na teritoriji 34 opštine u Srbiji postoji oko 300 domaćinstava koja pružaju ovu vrstu usluga. Pored netaknute prirode, u ponudi su i posete kulturno-istorijskim spomenicima, građevine tradicionalne arhitekture, posete izložbama slikara naive. Gostima se nudi zdrava, domaća hrana, a od rekreacije pre svega bavljenje lovom i ribolovom, pešačenje i jahanje na vojvođanskim salašima. Nema mnogo ugostitelja koji su se privoleli savremenijim vidovima rekreacije kao što je Cvetni salaš, gde pored nekonvencionalnih fizičkih aktivnosti možete uživati i u teretani, sauni ili otvorenom bazenu.
Ono što čini još jedan podstrek za bavljenje seoskim turizmom jeste nizak nivo rizika, jer, prema procenama, od ukupne zarade samo 30% odlazi na pokrivanje troškova, a ostatak predstavlja čistu dobit. Uz to, ima i takvih gostiju koji vidom rekreacije smatraju obavljanje poljoprivrednih poslova, pa mogu biti i skromna pomoć u domaćinstvu!
