Danas pravoslavna crkva i njeni vernici obeležavaju dan sećanja na Svetog Joanikija, arhiepiskopa i prvog srpskog patrijarha.
Rodom iz Prizrena, Sveti Joanikije je služio najpre kao sekretar (logofet) pri kralju Dušanu. Arhiepiskop je postao 3. januara 1338 godine, a na Cveti 1346. godine na državnom saboru u Skoplju uzdignut u zvanje patrijarha Srba i Grka.
Revnosan arhipastir i uređivač crkve srpske upokojio se na putu za Peć, vraćajući se bolestan iz Žiče, iz tabora Dušanova, gde je bio pozvan na savet, 3. septembra 1349. godine.
Njegove mošti počivaju u Peći, gde je i proglašen za svetitelja.
Dakle, o svetom Joanikiju II ne zna se mnogo pre no što je postao arhiepiskop srpski. Sigurno je da je rođen od pobožnih srpskih roditelja (izgleda negde oko Prizrena), koji su najverovatnije bili blagorodnijeg porekla. Da je Joanikije bio vrlo sposoban i obdaren vidi se iz toga što ga je tadašnji srpski vladar Stefan Dušan (1331-1355 g.) uzeo na svoj dvor za svoga logoteta.
Kada je preminuo tadašnji arhiepiskop Srpski Danilo II (1324-1337 g.), tada je sazvan crkveni sabor na kome je za arhiepiskopa izabran Joanikije. To je bilo 3. januara 1338. godine.
Poput velikih svetitelja Božjih i jeraraha Crkve Hristove Tarasija, Nikifora, Fotija i ostalih, Joanikije je izabran iz redova laika i brzo je prošao sve monaške i svešteničke činove, i hirotonisan za arhiepiskopa na prestolu Svetog Save.
Kao arhiepiskop, sveti Joanikije II je radio za dobro Crkve Božje i za spasenje svoje Bogom poverene mu pastve. Tadašnju prvoprestolnu crkvu u Peći, koju podigoše arhiepiskopi Nikodim i Danilo, on je dao da se ukrasi divnim ikonama i freskama i svim ostalim potrebnim stvarima.
